Miejsca, cienie, znaki – topografia pamięci. Śląskie malarstwo naiwne

Wystawa prezentuje sztukę kilku wybitnych śląskich malarzy nurtu nieelitarnego: „mistrzów małych ojczyzn” – Ewalda Gawlika, Pawła Wróbla i Waldemara Pieczki, a także słynnego wizjonera Erwina Sówki. Twórczość jest tu ekspresją, emanacją osobowości, stąd jej indywidualny wyraz i niepowtarzalność .  Jest to malarstwo o świecie sobie najbliższym, o krajobrazach, w które wpisały się historie osobiste autorów i historia lokalnej społeczności. O tym, co tworzy odrębność śląskiej ziemi, o jej przeszłości, ludziach, obyczajach; przegląda się tu cała specyfika kulturowa regionu.

Dziś te obrazy przywodzą nostalgię; kierują myśl ku „śląskiej dawności”, czasowi niemożliwemu do odzyskania. Paweł Wróbel z Szopienic – autor setek obrazów  (tworzących barwny, rozgadany fresk z życia śląskiej, przykopalnianej osady), staje się kronikarzem odchodzącego świata tradycyjnej kultury górniczej. Ewald Gawlik – mieszkaniec Giszowca, podejmuje wielką, rozpisaną na dziesiątki płócien  malarską narrację o tym „skansenie kultury szczęśliwej”. Czyni to z autentycznym poczuciem misji, czuje się depozytariuszem lokalnej pamięci, utrwalającym ginący świat jakby w imieniu zbiorowości.

   Obrazy Erwina Sówki, najwybitniejszego ze śląskich naiwistów, o przebogatej fantastycznej wizji i wielkiej plastycznej urodzie, nasycone niejasną symboliką, zdają się powstawać dzięki jakimś tajemniczym doznaniom  duchowym.

Komisarz wystawy: Jadwiga Pawlas-Kos

Wystawa czynna od stycznia do marca 2016 r. w siedzibie Muzeum Miejskiego w Zabrzu przy ul. Powstańców Śląskich 3

 



 



Liczba gości na stronie: 2447100
Projekt i wykonanie serwisu agencja red Jungle