Eksponat lutego 2021

Fotografie czarno-białe: MZ-7662/H, MZ-1101/H

Wśród eksponatów zgromadzonych przez Muzeum Miejskie w Zabrzu odrębną grupę stanowi bogata kolekcja fotografii. W związku z przypadającą w lutym rocznicą śmierci patrona jednej z zabrzańskich ulic, ks. dra Antoniego Korczoka prezentujemy dwie z nich, z okresu posługi tego kapłana w parafii św. Franciszka w Zaborzu, obecnie dzielnicy Zabrza.

 FOTO 2021

Czarno-biała fotografia o numerze inwentarzowym MZ-7662/H przedstawia czterech księży z parafii św. Franciszka w Zaborzu w towarzystwie czterech zakonników – franciszkanów. W środku siedzi ks. prałat Józef Bennek, proboszcz parafii w latach 1913–1942 oraz 1945–1946, natomiast po obu jego stronach znajdują się franciszkanie. W górnym rzędzie stoją od lewej: franciszkanin, wikary – ks. Adrian Pilot, wikary – ks. dr Antoni Korczok, wikary – ks. Josef Maruska, franciszkanin. Wszyscy księża ubrani są w sutanny i birety, natomiast zakonnicy w habity i piuski. Napis na odwrocie informuje, iż fotografia została wykonana podczas parafialnych misji w roku 1925 („Unsere Missionäre im Jahr 1925”). Niestety nie posiadamy bliższych informacji na temat ojców franciszkanów uwidocznionych na fotografii. Z kroniki parafialnej kościoła pw. św. Franciszka w Zabrzu wiemy, iż niektórzy z nich głosili kazania misyjne podczas misji w 1924 roku.

FOTO 2021

Druga z fotografii, o numerze inwentarzowym MZ-1101/H przedstawia członków Katolickiego Związku Młodzieży Polskiej przy parafii św. Franciszka w Zaborzu. Mężczyźni, młodzieńcy i chłopcy ustawieni zostali w pięciu rzędach na tle ceglanego muru (prawdopodobnie budynku plebanii). Widoczne są dwa sztandary, z których jeden (po lewej stronie) to prawdopodobnie sztandar związkowy, natomiast sztandar po prawej stronie jest trudny do zidentyfikowania – widnieje na nim postać świętego, ale z uwagi na złą jakość fotografii nie jest możliwe określenie jaki to święty. Członkowie Związku są odświętnie ubrani, a członkowie pocztu sztandarowego dodatkowo przepasani są szarfami. W najniższym rzędzie pośród siedzących mężczyzn znajduje się dwóch duchownych – piąty od lewej strony to proboszcz parafii św. Franciszka, ks. Józef Bennek, obok niego, z rękami skrzyżowanymi na piersiach siedzi ks. dr Antoni Korczok. Księża ubrani są w sutanny i birety.

Widoczny na obu fotografiach ks. dr Antoni Korczok urodził się 1 czerwca 1891 roku w Starej Wsi Raciborskiej (Altendorf – obecnie jest to dzielnica Raciborza). 18 czerwca 1914 roku we wrocławskiej katedrze przyjął święcenia kapłańskie z rąk ks. biskupa sufragana Karola Augustyna. Miesiąc później wybuchła I wojna światowa i młody kapłan został powołany w stopniu szeregowca do służby wojskowej jako sanitariusz w 3 kompanii 6 pułku huzarów – 2 pułk górnośląski. W kolejnym roku został wyznaczony na stanowisko kapelana w szpitalu w Raciborzu. Za swoją działalność na tym polu został odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy. W 1916 roku został skierowny jako drugi wikary do parafii św. Jana i Pawła Męczenników w Katowicach-Dąbiu, gdzie pracował dwa lata, a 18 października 1918 roku został przeniesiony do parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach. W kolejnym roku obronił na Uniwersytecie Wrocławskim pracę pt. „Kościół grecko-katolicki w Galicji” uzyskując tytuł doktora teologii. Czas posługi ks. Antoniego Korczoka w gliwickiej parafii przypadł na okres powstań i plebiscytu na Górnym Śląsku. Poprzez współpracę z polskimi organizacjami politycznymi i kulturalno-oświatowymi kapłan aktywnie włączył się w kampanię plebiscytową po stronie polskiej, przez co po zakończeniu III powstania zmuszony był ukrywać się przez kilka miesięcy.

Od 14 lipca 1922 roku pełnił posługę wikarego w parafii św. Franciszka w Zaborzu, gdzie zaangażował się w działalność grup parafialnych m.in. Katolicki Związek Młodzieży Polskiej czy Kongregacja Panien. Przyczynił się również do odnowy moralności wśród parafian, a w szczególności do zwalczania wśród nich alkoholizmu. Od 1924 roku był także członkiem Towarzystwa Akademików Górnoślązaków „Silesia Superior” skupiającego polską młodzież akademicką oraz Polaków z wykształceniem akademickim z terenów Górnego Śląska w granicach państwa niemieckiego.

Ks. Korczok pracował w parafii św. Franciszka w Zabrzu-Zaborzu do 1929 roku, kiedy to został przeniesiony na stanowisko proboszcza parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliwicach-Sośnicy, wyodrębnionej w 1911 roku z zabrskiej parafii św. Andrzeja. Tam dokończył budowę nowego kościoła – pw. NMP Wspomożenia Wiernych i niemal od podstaw zorganizował życie parafialne. W Sośnicy pełnił posługę duszpasterską do 24 sierpnia 1940 roku, kiedy to został aresztowany przez gestapo z zarzutem prowadzenia duszpasterstwa dla Polaków. Początkowo przebywał w więzieniu w Gliwicach, a następnie przewieziono go do Wrocławia. W jego obronie interweniował biskup wrocławski Adolf Bertram, jednakże bezskutecznie. 20 września 1940 roku ks. Korczok trafił do KL Dachau, gdzie otrzymał kategorię więźnia politycznego i nr obozowy 19 953. Równocześnie przeciwko kapłanowi toczyła się rozprawa sądowa, która rozstrzygnęła się na jego korzyść. Ks. Korczok miał opuścić obóz 6 lutego 1941 roku, jednakże dzień wcześniej, według oficjalnej wersji niespodziewanie zmarł. Ta nieoficjalna podaje, że został zastrzelony. Jego ciało zostało spalone, a prochy przewiezione do gliwickiego kościoła pw. Chrystusa Króla, gdzie wkrótce masowo zaczęli przybywać ludzie, aby modlić się za duszę kapłana. W związku z tym prezydium policji w Gliwicach nakazało pochować urnę w Starej Wsi. Obecnie urna z prochami ks. Antoniego Korczoka znajduje się w parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Sośnicy, gdzie została złożona  po wojnie – 25 sierpnia 1946 roku. 

 Anna Kulczyk



Liczba gości na stronie: 7130468
Projekt i wykonanie serwisu agencja red Jungle